Babamdan

Babam yazi yazmayi cok severmis. Hayatinda bir kac defa gunluk tutmus ama her defasinda hayatin yogunluguna yenilmis. Bir ara yazdiklarini kitap haline de getirmis ama sadece bir kopya bastirmis. Sadece kendine. Kimselere emanet etmemis o guzelim baskiyi. Odunc vermis ama geri almis. Degerini bilen insanlara vermek lazimmis. Babam oyle diyor.

Babamin yazdiklari ilginc olacak ki annem dahi evlenmeden once onun guncesini okumus internetten. Babama gore insan yazarak da konusur ve hatta gonulden konusurmus. Okuyan da bir ses tonuna degil gonulden gelen nagmelere kaptirirmis kendini.

Iste biraz da bu yuzden guncemin ismini babam “Eren’den Nagmeler” koymus. Tipki gonulden nagmeler gibi. Yasima gore -aslinda yasima bile girmedim- fazla anlam yuklu ama olsun. Benim aglamalarim bile babam icin bir nagmeymis, aglamalarimla seviyormus beni.