Bugün evde adını tam koyamadığım bir hazırlık var. İki tane amca geldi, herşeyi bir kamyona yüklemeye başladılar. Sonra anladım ki artık buralarda gidiyoruz. Temmuz ayında uçakla gidip geldiğimiz Michigan diye bir yere gidecekmişiz. Annem artık tez önerisini vermiş, babam da işinden ayrılmış ve yeni bir üniversiteye gidip işlerini orda yapacakmış.
Ev boşaldıkça burdan taşınmanın gerçekliğinin farkına daha da varır hale geldik. Annem belki o kadar etkilenmedi ama babamın buralarda yılları geçtiği için daha farklı bir hali vardı sanırım. Hatırlamak istedikleri, hatırlamamak istedikleri. İşte her insanın hayatında böyle şeyler olurmuş. İnsan hayatta iki şekilde pişman olurmuş: birincisi yaptıkları için, ikincisi de yapmadıkları için. Yaptıkların için duyduğun pişmanlıklar zamanla unutulurmuş. Yapmayıp ve hiçbir zaman da yapamayacakların sanırım telafisi olmayan pişmanlıklar. Neyse buraya nasıl geldik ben de bilmiyorum. Sanırım hatıralarda olan ama unutulmak istenen şeyler için taşınmak iyi bir şey. Her taşınma yeni bir sayfa imiş. Umarım bizim için de güzel bir sayfa açılır.
Babam ve annem en çok soğuk havadan korkuyorlar. Aslında ben hep kışları hasta olduğum için Michigan'da kışları çok zorlanacağımdan endişe ediyorlar. Yine umarım hastaneye yatmadan bir yıl geçiririm.
Cümleler niye mi düşük bazen? Çünkü babamın uykusu var yine.
Neyse... Eşyalar kamyonla gittikten sonra biz de kendi arabamızı iki gün yolculuk edecek şekilde hazırladık. Geç saate kadar evimizi temizleyip ertesi sabah yollara koyulduk. Acı-tatlı 7 yıldan sonra babam artık geriye dönüp bakmadan bu şehirden ayrılıyordu. Annem ikinci defa şehir değiştirdiği için onun ayrılığı belki o kadar hisli olmamıştı.
Tennessee, Missori, Indiana, Illinois derken bir gece moladan sonra ikinci günün akşamı Michigan sınırlarına girmiştik ama artık babamın bir saat daha araba kullanacak hali kalmamıştı. O gece de bir otel de kalmaya karar verdik. Zaten yeni evimizin anahtarı yoktu, acele etmeye de gerek yoktu....
E sonra ne mi oldu? Onu da bir dahaki yazıda....
No comments:
Post a Comment